In oktober 2022 vond op het perceel Oosterleek 37 in Oosterleek een archeologisch onderzoek plaats. Bij de opgraving zijn de ondergrondse sporen van een stolpboerderij onderzocht die tot circa 1980 op het perceel stond. Hiernaast zijn oudere sporen en lagen aangetroffen.

Archeologie West-Friesland (AWF) heeft in maart 2023 archeologisch onderzoek uitgevoerd op het perceel Dorpsstraat 39 te Obdam (gemeente Koggenland). Het onderzoek bestond uit een archeologische begeleiding van negen dagen binnen de periode van 6 tot 20 maart 2023. De aanleiding voor het onderzoek was de sanering van een braakliggend terrein met een oppervlakte van 875 m2, waarbij de bodem tot 1 m onder het maaiveld werd verstoord. Dit perceel ligt in een gebied met een hoge archeologische waarde, waar archeologisch onderzoek verplicht is bij bodemverstoringen vanaf 100 m² en een diepte van 35 cm onder het maaiveld. De saneringswerkzaamheden vormden een bedreiging voor het bodemarchief en daarom was een archeologische opgraving noodzakelijk.

In augustus 2023 vond op het perceel Dorpsstraat 29 in Nibbixwoud, gemeente Medemblik, een archeologisch onderzoek plaats. Tijdens dit archeologische onderzoek zijn resten teruggevonden uit de Middeleeuwen en Nieuwe Tijd.

In mei en juni 2023 is archeologisch onderzoek uitgevoerd aan de Van Roozendaalstraat in Spanbroek. Uit historische kaarten was bekend dat hier eeuwenlang een houtzaagmolen stond, die tot het begin van de 20ste eeuw had gefunctioneerd. Naast het archeologisch onderzoek is ook historisch onderzoek gedaan.

De oudste sporen in Ursem De Tuinen II bestaan uit een noordwest-zuidoost georiënteerde sloot die door het veenpakket heen is gegraven tot in de onderliggende mariene klei. Deze kan worden geïnterpreteerd als onderdeel van een vroeg verkavelingspatroon, mogelijk uit de 10de eeuw.Uit fase 2 (1175-1275) zijn meerdere daliekuilen aangetroffen. Deze kuilen zijn gegraven om kalkrijke klei te winnen die werd gebruikt om de voedselarme en natte veenbodem te verbeteren. De klei verbeterde de bodemstructuur, verlaagde de zuurgraad en vergrootte de vruchtbaarheid, waardoor landbouw op veengronden beter mogelijk werd.Daliekuil S21 leverde een grote hoeveelheid vondstmateriaal op, waaronder kogelpotscherven, proto-steengoed, dierlijk bot en organisch afval. Ook zijn er sporen van huttenleem en assige lagen in nabijgelegen kuilen aangetroffen. Dit wijst op huishoudelijk gebruik van het terrein in de Late-Middeleeuwen. De bebouwing bevond zich vermoedelijk zuidelijker of iets oostelijker, op perceel 1 (Ursem De Tuinen I), waar eerder een huisplaats is aangetroffen. In de vroege 14de eeuw werden enkele van de eerder gegraven daliekuilen opnieuw benut als afvalkuilen. De kuilen, oorspronkelijk bedoeld voor het winnen van kalkrijke klei, raakten na hun primaire gebruik opgevuld met huishoudelijk en bouwafval. De vullingen bestaan voornamelijk uit kogelpotscherven, bijna-steengoed en steengoed, dierlijk bot, huttenleemfragmenten, verbrandingsresten en organisch materiaal.Daliekuil S21 biedt het beste inzicht in deze hergebruiksfase. De kuil bevatte een gesloten vondstcomplex dat kan worden gedateerd tussen ca. 1300 en 1335. Er zijn ruim 1100 aardewerkfragmenten verzameld. De combinatie van gebruiksaardewerk, huttenleem en verbrande resten suggereert dat afval afkomstig was van huishoudens en mogelijk van afbraak of brandschade van een nabijgelegen gebouw. Binnen het plangebied zijn echter geen paalsporen, funderingen of vloerniveaus aangetroffen die duiden op bewoning. Vermoedelijk is het afval gestort vanuit de bewoning op perceel 1 (Ursem De Tuinen I), waar wel sporen van een huisplaats zijn vastgesteld.Na het verlaten van de nederzetting langs de Zuidergouw en omliggende percelen verplaatste de bewoning zich waarschijnlijk naar hoger gelegen gebieden. Uit archeologisch onderzoek blijkt dat bewoners zich vanaf het einde van de 13de en het begin van de 14de eeuw vestigden langs de Walingsdijk en de Drechterlandsedijk. Deze dijken boden betere bescherming tegen wateroverlast.

Het archeologische onderzoek op de locatie van de voormalige Jac. P. Thijsseschool in Den Burg, Texel, heeft nuttige inzichten opgeleverd in de bewonings- en landschappelijke geschiedenis van het gebied. De bevindingen bevestigen dat de locatie sporen bevat uit diverse perioden, variërend van de Bronstijd en IJzertijd tot de Nieuwe tijd.

Voor het plangebied Koewijzend 32 bestaat het voornemen voor herontwikkeling. Dit bureauonderzoek heeft als doel om de historische ontwikkeling van het plangebied uiteen te zetten. Hiervoor zijn historische kaarten en primaire en secundaire historische bronnen gebruikt. Hiernaast zijn bekende verstoringen in kaart gebracht.Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied aan de ene kant een zeer hoge archeologische waarde heeft, maar aan de andere kant ook aangetast is. Het plangebied omvat de oostelijke helft van het kloosterterrein van Nieuwlicht (1392-1573).

In maart 2023 heeft Archeologie West-Friesland (AWF) archeologisch onderzoek op het perceel Naalrand 2 in Den Hoorn (gemeente Texel) uitgevoerd. Het onderzoek werd geïnitieerd vanwege de herontwikkeling van de voormalige Jan Drijverschool voor basisonderwijs. Het plangebied had een omvang van ca. 8850 m2. Het voornemen bestaat om de school te slopen en ter plaatse woningen te realiseren.Vanwege de herontwikkeling, inclusief bouwput, zou het aanwezige bodemarchief worden verstoord, waardoor behoud in situ van de archeologische resten ter plaatse niet mogelijk was.

Maandag 6, dinsdag 7 en woensdag 22 september 2021 (3 dagen) is door Archeologie West-Friesland in opdracht van de provincie Noord-Holland een proefsleuvenonderzoek (IVO-P) uitgevoerd binnen het plangebied Rotonde N239 in Aartswoud, gemeente Opmeer. Naar aanleiding van de resultaten is besloten een opgraving uit te voeren (variant archeologische begeleiding). Deze vond plaats tussen dinsdag 12 en vrijdag 15 oktober 2021. Op maandag 9 mei 2022 is in aanvulling hierop een doorsnede door de dijk gemaakt.

Van 12 maart tot en met 15 maart 2024 (4 dagen) is in opdracht van de heer Goedemans een archeologische begeleiding uitgevoerd in het pand Onder de Boompjes 16 in de gemeente Hoorn. Deze begeleiding was nodig vanwege gepland funderingsherstel en het realiseren van een nieuwe betonvloer met schroefpalen. Hiertoe moest inpandig, zowel in het woonhuis als de aanbouw, ongeveer 60 cm worden ontgraven. Het pand is een rijksmonument (nr. 22529).