Archeologisch onderzoeksbureau IDDS Archeologie heeft van 14 t/m 29 november 2019 een Opgraving - variant Archeologische Begeleiding, uitgevoerd aan de Schepenmakersdijk 12 t/m 16 in Edam, gemeente Edam-Volendam. De aanleiding voor dit onderzoek was de geplande bodemsanering van de tuin aan de achterkant van de Schepenmakersdijk 12 – 16. De diepte van de bodemverstoring die hierdoor optrad was 1,0 m -mv. Binnen deze diepte werden resten verwacht met een hoge archeologische waarde.Het onderzoek bestond uit het begeleiden van de graafwerkzaamheden voor de sanering. Daarbij zijn de diepte en contouren van de sanering gevolgd en binnen deze grenzen zijn de archeologische resten gedocumenteerd. De vraagstelling is gericht op de begrenzing en aard van deze resten en hun relatie met bekende vindplaatsen uit de omgeving. Op basis van historische bronnen was bekend dat ter plaatse van het plangebied scheepswerven hebben gestaan. Tijdens het veldwerk zijn geen resten aangetroffen die met zekerheid aan de houten scheepswerven konden worden toegekend. De scheepswerven zijn in de loop van de 18e eeuw vervangen door de steenbouw van het Gemeenlandshuis van het Hoogheemraadschap. Tijdens het veldwerk zijn wel resten van de diverse steenbouwfasen van het Gemeenlandshuis aangetroffen, waaronder muurfunderingen, een goot en een straatje. De vondsten dateren vanaf de 16e-17e eeuw tot en met de 20e eeuw en kunnen vrijwel uitsluitend worden toegekend aan het Gemeenlandshuis en de daarvoor aangebrachte ophooglagen. De aangetroffen resten waren in matig goede staat, met name omdat ze verstoord zijn bij recentere graafwerkzaamheden bij de herinrichting in het gebied in de 18e-20e eeuw. Alle resten binnen de contouren en diepte van de sanering zijn volledig onderzocht en ex situ veilig gesteld. Buiten deze contouren en dieper dan de ontgraving van 1 m –mv blijft het wel mogelijk om resten aan te treffen. Hierdoor blijft het terrein een archeologische waarde houden.

Archeologisch onderzoeksbureau IDDS Archeologie heeft tussen 15 oktober en 13 november 2019 een Opgraving - variant Archeologische Begeleiding uitgevoerd van de rioleringswerkzaamheden aan de Garenmarkt in Leiden, gemeente Leiden. De begeleiding van de graafwerkzaamheden ten behoeve van de grondverbetering heeft niet plaatsgevonden, omdat IDDS Archeologie geen bericht heeft gekregen van een eventuele startdatum. Inmiddels zijn de werkzaamheden rond de Garenmarkt wel afgerond. Tijdens het onderzoek zijn resten aangetroffen van het gebruik van het plangebied vanaf circa de 13e eeuw tot en met de 20e eeuw. Voor zover mogelijk kan worden gesteld dat de aangetroffen resten aansluiten bij de resultaten van de opgraving. Daarbij dient echter in acht te worden genomen dat de opgraving was gesitueerd ter plaatse van de voormalige bebouwing en de huidige begeleiding buiten het 19e eeuwse bouwblok is uitgevoerd. De oudste vindplaats bestaat uit resten van greppels en kuilen uit de periode dat het gebied nog in gebruik was als raamland en voor agrarische doeleinden. Omdat het onderzochte gebied slechts een smalle strook betreft, kon weinig informatie worden verkregen uit deze periode. Wel kan worden gesteld dat de indeling van het gebied destijds grofweg noord-zuid en oost-west was georiënteerd op basis van de ligging van de greppels. Dit is haaks aan de huidige straat Garenmarkt die de voormalige Molengracht vormde en vermoedelijk de eerste indeling van het gebied volgde. Vanaf het eind van de 15e eeuw werd het gebied geschikt gemaakt voor bebouwing en ontstond het huidige bouwblok. De ontwikkelingen binnen het bouwblok konden niet gevolgd worden middels de begeleiding omdat de werkputten vrijwel volledig buiten het bouwblok zijn aangelegd. De vindplaats uit deze periode betreft met name de infrastructuur rondom het woonblok, zoals gootjes die de huisaansluitingen op het riool vormden. Deze zijn tussen de 16e en de 19e eeuw te dateren. Een aantal van deze goten kunnen worden gesloten aan de gebouwen die tijdens de opgraving aangetroffen zijn. Ook zijn resten van een oude straat aangetroffen. Op basis van de baksteenformaat is de straat tussen de 16e en de 17e eeuw te dateren. Er zijn ook enkele muurfunderingen aangetroffen die echter niet aan bebouwing konden worden toegewezen (ondanks een van de muurresten dezelfde richting heeft als een muur uit de opgraving). Deze muurfunderingen hebben een datering in de 17e eeuw. In het uiterste zuiden van het plangebied liggen nog twee muurresten die vermoedelijk bij het hoekpand hebben gehoord, eveneens als een waterput die binnen de kavel lag. Beide muurresten kunnen in de 17e – 18e eeuw worden gedateerd. In het uiterste noorden zijn nog resten van de kademuur van de Levendaalsgracht (18e – 19e eeuw) en het dempingspakket aangetroffen. Hoewel het dempingspakket overeenkomt met de opgraving, zijn de muurresten van de kademuur anders opgebouwd. Mogelijk gaat het hier om een latere reparatie, opgebouwd in tras en is bij de opgraving de oorspronkelijke muur in kalkmortel aangetroffen.