การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการกระจายอำนาจตามมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย พุทธศักราช 2456: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อโพง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ประเทศไทยมีการกระจายอำนาจหน้าที่ให้องค์กรปกครองท้องถิ่นตาม พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ.ศ. 2542โดยการกำหนดให้มีการถ่ายโอนภารกิจของส่วนราชการให้องค์กรปกครองท้องถิ่น รวม 245 เรื่อง มีส่วนราชการที่ถ่ายโอน 50 กรม ใน 11 กระทรวง โดยแบ่งภารกิจออกเป็น 6 ด้าน โดยกำหนดให้มีการมอบอำนาจหรือถ่ายโอนภารกิจบริการสาธารณะให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายใน 4 ปี (พ.ศ.2544-2547) หากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใดที่ไม่สามารถรับการถ่ายโอนอำนาจหน้าที่ และภารกิจภายใน 4 ปี (พ.ศ.2544-2547) ให้ดำเนินการถ่ายโอนภายใน 10 ปี (พ.ศ.2544-2553) กรมเจ้าท่าได้ดำเนินการกระจายอำนาจภารกิจให้แก่ท้องถิ่นโดยมีคำสั่งที่ 718/2545 ลงวันที่ 1 ตุลาคม 2545, คำสั่งที่ 185/254 ลงวันที่ 25 เมษายน 2548 มอบอำนาจ “เจ้าท่า”ตามพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย 2546 ให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยถ่ายโอนภารกิจด้านการอนุญาตให้ปลูกสร้างสิ่งล่วงล้ำลำน้ำ ตามพระราชบัญญัติการกระจายอำนาจตามมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย พระพุทธศักราช 2456 ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2546 แม้ว่าการกระจายอำนาจเจ้าท่าจะกระทำมาเป็นระยะเวลากว่า 15 ปี และมีการจัดอบรมเพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจและให้คำปรึกษาทางเทคนิคและวิชาการ รวมทั้งซักซ้อมความเข้าใจเนื้อหาสาระของอำนาจหน้าที่ที่มอบและหลักเกณฑ์ในการดำเนินการแก่บุคลากรขององค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาลเมือง เทศบาลนคร องค์การบริหารส่วนตำบลที่รับผิดชอบภารกิจดังกล่าวมาตั้งแต่ปี 2546 ดังนั้นผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการกระจายอำนาจ ตามมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย พุทธศักราช 2456: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อโพงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อเสนอแนวทางที่ดีที่จะสร้างแรงจูงใจให้องค์ปกครองส่วนท้องถิ่นได้มีความกระตือรือร้น ในการดำเนินการตามกรอบอำนาจที่กรมเจ้าท่าได้มอบอำนาจให้ไปแล้วซึ่งผลการศึกษาพบว่าปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญต่อการกระจายอำนาจตามภารกิจให้แก่องค์การปกครองส่วนท้องถิ่นเช่นกันคือ ความล้าสมัยและความไม่ครอบคลุมของกฎหมายเป็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการกระจายอำนาจ ตามมาตรา 117แห่งพระราชบัญญัติการเดินเรือ ในน่านน้ำไทย พุทธศักราช 2456 ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อันเป็นอุปสรรคต่อกระบวนการกระจายอำนาจของกรมเจ้าท่าที่ทำให้การดำเนินงานที่ผ่านมาไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร