การยอมรับ generative AI ในฐานะผู้ช่วยทางอารมณ์

Generative AI ในฐานะผู้ช่วยทางอารมณ์ของคนไทยวัยทำงานที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์การใช้งาน Generative AI ในบริบทของการสนับสนุนทางอารมณ์โดยตรง งานวิจัยอาศัยกรอบแนวคิดการยอมรับเทคโนโลยี ที่ขยายผลร่วมกับตัวแปรด้านการรับรู้คุณค่าทางอารมณ์ รับรู้อุปสรรค รวมถึงการพิจารณาบทบาทของช่วงวัยทำงานในฐานะตัวแปรกำกับ เพื่ออธิบายความตั้งใจใช้เทคโนโลยีดังกล่าวในอนาคต งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 29 ข้อ เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 345 คน ซึ่งเป็นคนไทยวัยทำงานอายุระหว่าง 18–44 ปี ที่เคยใช้ Generative AI ในลักษณะทั่วไป แต่ยังไม่เคยใช้เพื่อการสนับสนุนทางอารมณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินการด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ และการวิเคราะห์ตัวแปรกำกับ เพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรตามกรอบแนวคิดที่กำหนด ผลการวิจัยพบว่าการรับรู้ความมีประโยชน์ การรับรู้คุณค่าทางอารมณ์ ความไว้วางใจในปัญญาประดิษฐ์ และอิทธิพลทางสังคม มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความตั้งใจใช้ Generative AI ในฐานะผู้ช่วยทางอารมณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่การรับรู้ความง่ายในการใช้งานและการรับรู้อุปสรรคไม่แสดงผลโดยตรงต่อความตั้งใจใช้ อย่างไรก็ตาม ช่วงวัยทำงานมีบทบาทเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างความไว้วางใจและการรับรู้อุปสรรคกับความตั้งใจใช้